Begeleiding
De activiteiten in het Dharmahuis worden begeleid door Anshin Tenjo roshi en Lisette Durenkamp.
Anshin Tenjo roshi (‘roshi’ betekent zenmeester)
Vanaf zomer 1999 tot eind 2004 was zij als unsui (zen-boeddhistische non) in training bij zenmeester Jiun Hogen roshi in het International Zen Center Noorder Poort in Wapserveen. Sinds 2005 vervolgt Tenjo haar zen weg als begeleidster in het Dharmahuis. In 2010 werd zij door Jiun roshi tot zenleraar gewijd, in 2017 tot osho (zenpriester) en op 5 mei 2023 tot zenmeester. Zij begeleidt regelmatig retraites op de Noorder Poort en neemt ook deel aan intensieve trainingprogramma’s bij Jiun Hogen roshi.
Voordat Tenjo roshi aan haar zentraining begon heeft ze de Akademie voor Ekspressie en Kommunikatie doorlopen en heeft ze als hulpverleenster gewerkt in het Blijf van m’n lijfhuis in Leeuwarden.
‘De natuur is een grote inspiratiebron voor haar: ‘Door ons af te stemmen op de natuur, ervaren we het wonder van het leven. De natuur heeft een krachtig helend vermogen.’
Lisette Durenkamp
Sinds 2009 beoefent Lisette zenmeditatie onder leiding van Tenjo roshi. In haar zoektocht naar de mystieke dimensie van het bestaan vond zij die in het boeddhisme. Naast de wekelijkse cursus neemt zij deel aan intensieve retraites op de Noorder Poort. Tenjo roshi begeleidde haar in het ZenLeven-thuistraject.
In 2018 nam zij de boeddhistische geloften aan en ontving zij de naam Source of Love. Als meditatieleider begeleidde zij de wekelijkse cursus in Drachten en de afgelopen jaren in het Dharmahuis. Momenteel volgt zij de opleiding tot zenleraar.
Lisette is afgestudeerd in de culturele antropologie en werkte als consulente samenlevingsopbouw. Daarnaast maakt zij papier en ontwikkelde zij zich tot kunstenaar. Zij is echtgenote, moeder en oma.
‘Stapje voor stapje kunnen we ons losmaken van gewoonten waarin we vastzitten. Minder in ons hoofd, meer leven vanuit onszelf, open naar wat zich voordoet om in wijsheid te kunnen handelen, geduldig en vriendelijk voor onszelf. Dit oefenen we in het Dharmahuis.’